لطفا چند لحظه صبر نمائید

فتوسنتز در گیاهان C3


گیاهان C3
 
فتوسنتز C3 روشی غالب در جذب دی اکسید کربن و تولید کربوهیدرات در گیاهان به شمار می‌آید. در مسیر فتوسنتز C3، روبیسکو دی اکسید کربن را به خود اختصاص داده و آن را در کربوهیدرات‌ها در مکان و زمان یکسان احیا می‌کند. منظور از مکان و زمان یکسان این است که این فرایند در کلروپلاست و در طول روز که روزنه‌های برگ باز است و دی اکسید کربن وارد سلول شده و آب از طریق روزنه‌ها از سلول خارج می‌شود، صورت می‌گیرد.

 
فتوسنتز در گیاهان C3
 
مسئله مهم این است که استفاده از فتوسنتز به روش C3 بیشترین اتلاف آب را دارد و زمان‌هایی از سال که گیاهان بیشترین فتوسنتز را انجام می‌دهند، می‌تواند برای گیاهان استرس‌زا باشد.
در حالت کلی، گیاهان معمولی که سازگاری فتوسنتزی برای کاهش تنفس نوری ندارند، به عنوان گیاهان C3 نامگذاری می‌شوند. اولین مرحله از چرخه کالوین تثبیت دی اکسید کربن به وسیله آنزیم روبیسکو است و گیاهانی که تنها از این روش استاندارد تثبیت دی اکسید کربن استفاده می‌کنند، گیاهان C3 نامیده می‌شوند. در این گیاهان واکنش روبیسکو منجر به تولید ۳- فسفو گلیسر آلدهید می‌شود. در حدود ۸۵ درصد از گونه‌های گیاهی بر روی کره زمین در گروه گیاهان C3 قرار می‌گیرند، از جمله این گیاهان می‌توان به گندم، سویا و سایر درختان اشاره کرد.
 


مسئله دیگری که در مورد گیاهان C3 می‌تواند مطرح باشد، این است که همان طور که می‌دانید، اکسیژن در حین فتوسنتز تولید می‌شود و همین اکسیژن باعث مهار فعالیت روبیسکو و کند شدن فتوسنتز می‌شود، این امر زمانی اتفاق می‌افتد که سیستم خیلی سریع کار می‌کند. این اتفاق متناقض به نظر می‌رسد، اما کند شدن سرعت فتوسنتز، گیاه را قادر می‌سازد با نور بیش از حدی که می‌تواند باعث آسیب شود، مقابله کند. آیا تاکنون توجه کرده‌اید که علف‌های فصل خنک در ماه‌های فصل تابستان با سرعت کمی رشد می‌کنند؟ زیرا این چمنزارهای خنک دارای مکانیسم فتوسنتز C3 هستند.
مقایسه 0 انصراف