لطفا چند لحظه صبر نمائید

منشا تفاوت انداره در برگ گیاهان چیست؟


این تفاوت اندازه‌ی گستره‌ای از برگ‌های کوچک‌تر از یک میلی‌متر مربع تا برگ‌هایی با مساحت سطح بیش از یک متر مربع را شامل می‌شود. جنگل‌های فشرده و انبوه سبز با برگ‌های بزرگ و پهن نواحی استوایی را در نظر بگیرید اگر به همین شکل به نواحی کم‌آب‌تر و خشک‌تر برویم، برگ‌های پوشش‌ گیاهی باریک‌تر و کوچک‌تر می‌شوند.
با این تفاسیر می‌توان به‌راحتی چنین نتیجه گرفت که برگ‌های گیاهان در نواحی مختلف به شکل‌های مختلف برای سازگار شدن با دما و رطوبت آن ناحیه‌ها، دستخوش تکامل شده است.

 


برگ های بزرگ

تمامی برگ‌ها در طی ترادمش (تعرق یا Transpiration) مقداری آب از دست می‌دهند که این کار باعث حرکت بخار آب و همچنین خنک شدن برگ می‌شود. روند فوق در واقع همان چیزی است که در بدن ما هم روی می‌دهد و ما با عرق کردن، باعث کاهش دمای بدن و جلوگیری از گرمازدگی در بدنمان می‌شویم.
نکته‌ی قابل توجه این است که گیاهان یادشده نمی‌توانند همانند انسان‌ها به محل‌های سایه یا خنک‌تر بروند و از همین رو، تنظیم دما به روش ترادمش در گرمای شدید نواحی استوایی فرایندی پراهمیت تلقی می‌شود.
اما از طرفی معمولا برگ‌های بزرگ‌تر دارای ضخامت بیشتری هستند و همین امر کار آزادسازی گرما به‌صورت کارآمد را برای برگ دشوارتر می‌کند. راهکار پیش روی برگ برای جبران این کاستی، افزایش پمپاژ آب است. با افزایش پمپاژ آب، مسئله‌ی اول حل می‌شود؛ اما نوعی رقابت سخت بر سر یک منبع محدود (آب) برای خنک نگه داشتن گیاه آغاز می‌شود

 


به بیان دیگر، اصلی‌ترین موردی که برگ‌ها را از افزایش اندازه‌ و در نتیجه جذب بیشتر نور خورشید بازمی‌دارد، مربوط به گرم شدن بیش از حد برگ‌ها یا حتی از دست دادن آب فراوان نیست؛ بلکه به‌جای این موارد، گرم نگه داشته شدن برگ‌ها در ساعت شب و افت دمای آن در اولویت قرار دارد.
برگ‌های بزرگ دارای نواحی وسیعی هستند که خود را به نحو بهتری در تماس با لایه‌ی نازکی از هوا موسوم به لایه‌ی مرزی قرار می‌دهند.
هنگامی که در ساعت شب، گرما از برگ‌ها در اثر تابش گرمایی خارج می‌شود، گیاهان نمی‌توانند این گرمای ازدست‌رفته را با گرمای محیط به‌سادگی جبران کنند و این امر به لطف همان لایه‌ی نازک عایق صورت می‌گیرد؛ این لایه همانند یک ژاکت گرم در زمستان عمل می‌کند.
مقایسه 0 انصراف