لطفا چند لحظه صبر نمائید

نقش بور در رشد گیاهان


نقش بور

بور در ساختار هیچ آنزیمی شناخته نشده است، و احتمال می‌دهند که در سطح دیواره و پلاسمالم عمل کند. بور، کلیتهای کلسیم‌دار را در تیغه میانی بین یاخته‌ها پایدار می‌سازد و در سلامت غشای یاخته شرکت می‌کند.


اهمیت عنصر بور در رشد گیاهان

عنصر بور (B) جز عناصر میکرو است که در رشد و سلامت تمام گیاهان موثر است. بر در ساختار دیواره سلولی و مرحله تولید مثل تمام گیاهان نقش دارد، بور عنصری متحرک در داخل خاک است و قابلیت انتقال دارد چونکه این قابلیت برای عناصر میکرو در مقدارهای کم ضروری است تا نیاز گیاه تامین کنند. در تغذیه کودی سنتی تلاش شده کمبود این عنصر تامین شود با این وجود هنوز کمبود عنصر بور در سطح جهان در میان عناصر میکرو در جایگاه دوم قرار دارد.

 


اثر بور در ساختار گیاهان

عنصر بور نقش کلیدی در تشکیل و پایداری دیواره سلولی گیاهان دارد، پایداری و انجام صحیح اعمال فیزیولوژیک، انتقال ساکاروز و انرژی به قسمت هایش در حال رشد گیاه همچنین گرده افشانی و تشکیل دانه از کارکردهای این عنصر است. وجود عنصر بور برای تثبیت عنصر نیتروژن و تشکیل گره های ریزوبیومی در خانواده لگومیناسه (لوبیا، نخود و ...) ضروری است. کمبود بور عموما باعث عدم گرده افشانی و تشکیل دانه یا گرده افشانی ناقص و همچنین کاهش تشکیل گل در گیاهان شد. عدم تامین مناسب عنصر بور باعث عدم رشد مناسب ریشه و کوتاهی آن شده که در عکس‌های زیر روی سویا و کلزا قابل مشاهده است.


نقش عنصر عنصر بور در دسترس ریشه برای جذب بهتر عناصر فسفر و پتاسیم:

بررسی ها نشان داده که تغذیه گیاهان با میزان کافی عنصر بور موجب جذب بهتر عناصر فسفر و پتاسیم توسط ریشه به وسیله کارکرد بهتر ATPase و عملکرد بهتر دیواره سلولی ریشه شد. عنصر بور نقش اساسی در کلونیزه کردن ریشه به وسیله قارچ های میکوریز دارد که این قارچها نقش اساسی در جذب عنصر فسفر دارند. در آزمایشاتی که روی گیاه ذرت صورت گرفت کاهش جذب عناصر فسفر و پتاسیم تحت تاثیر کمبود عنصر بور در مدت زمان کوتاهی رفع شد بعد از تامین عنصر بور در گیاه. آزمایشات مختلف نشان داد در دسترس بودن عنصر بور در گیاهان خسارت ایجاد شده توسط مسمومیت آلومینیوم در گیاهان در زمین‌های با pH پایین را کاهش می‌دهد.
 


نشانه‌های کمبود در گیاهان

بیشتر گیاهان قادر به انتقال عنصر بور از بافت های مختلف به قسمت‌های در حال رشد نیستند. همچون مریستم جوانها، نوک ریشه ها، گل‌ها و میوه. انتقال اولیه عنصر بور اول در آوندهای چوبی صورت می‌گیرد در نتیجه اولین نشانه‌های کمبود در قسمت‌های در نزدیک قسمت‌های در حال رشد گیاه همچون برگ های جوان و قسمت‌های تولید مثلی قابل مشاهده است.
در کمبود شدید عنصر بور کاهش رشد مریستم نوک و مرگ آن خیلی عمومی است. از دیگر نشانه‌ها کاهش رشد طولی ریشه، نقص تشکیل گل و بذر و سقط میوه است. کمبود عنصر بور همچنین باعث عدم گرده افشانی درست و تشکیل دانه شده بدون این که این کمبود در برگ ها قابل مشاهده باشد.
در بیشتر محصولات عنصر بور به میزان خیلی کم قابلیت انتقال از اوند آبکش دارد، در نتیجه بور موجود در بافت برگ قابلیت زیاد انتقال از برگ به اندام تولید مثلی را ندارد (جوانه‌ها، گل‌ها، بذرها و ...). چونکه قابلیت انتقال عنصر بور ضعیف است در دسترس بودن آن در خاک برای گیاه همیشه الزامی است بخصوص در مراحل زایشی به میزان فراوان لازم می‌باشد.
مقایسه 0 انصراف