لطفا چند لحظه صبر نمائید

چرخه نیتروژن

چرخه‌ی نیتروژن برای درک مدیریت تغذیه و کوددهی مناسب است. فرایندهای مربوط به چرخه‌ی نیتروژن به‌کندی صورت می‌گیرند و میکروارگانیسم‌ها مسئول انجام این فرایندها هستند. با گرم‌تر شدن خاک سرعت انجام این فرایندها افزایش می‌یابد. زمانی‌که دمای خاک کمتر از ۱۰ درجه سانتی‌گراد باشد، فرایندهای چرخه‌ی نیتروژن به‌کندی و به‌ندرت صورت می‌گیرند.

 


چرخه‌ی نیتروژن دارای چندین مسیر است که درطول آن نیتروژن فراهم‏‌شده برای گیاه می‌تواند در خاک کاهش یابد. معمولاً نیترات نیتروژن خاک بیشتر از نیتروژن آمونیومی کاهش می‌یابد. مهم‌ترین مکانیسم‌های کاهش نیتروژن عبارتند از: لیچینگ (آب‌شویی)، نیتروژن‏‌دهی، تبخیر (فرارزدایی) و محصول‌زدایی.
 
تبدیل نیتروژن غیرآلی به نیتروژن آلی و برعکس بخش اصلی و به‌عبارتی قلب چرخه‌ی نیتروژن است. همانطور که میکروارگانیسم‌ها رشد می‌کنند، +NH4 و -NO3 را از نیتروژن غیرآلی خاک جدامی‌کنند، یک آبگیر نیتروژن فراهم می‌کنند و در فرایند تثبیت نیتروژن غیرآلی را به نیتروژن آلی تبدیل می‌کنند. برخی از مواد غنی از نیتروژن عبارتند از: بنشن‏‌ها و کودهای کشاورزی.
معمولاً یون‌های آمونیومی (+NH4) که توسط گیاهان بلندتر تثبیت یا جذب نمی‌شوند، ازطریق فرایند نیتراته‌شدن (شوره‌گذاری) به‌سرعت به یون‌های -NO3 تبدیل می‌شوند.

 


نیتروژن نیتراتی بسیار انحلال‌پذیر است؛ به‌طوریکه هنگام تراوش اضافی آب در خاک نیتروژن نیتراتی به‌آسانی فروشسته (آب‌شویی) می‌شود. این می‌تواند یک مکانیسم کاهشی عمده در خاک‌های بافت درشت (بیشتر خاک‌های ناتراوا) باشد؛ خاک‌هایی که تراوایی آن‌ها بسیار آهسته است.
معمولاً کاهش نیتروژن +NH4 رایج نیست و عمدتاً از طریق تبخیر اتفاق می‌افتد. یون‌های آمونیوم اساساً مولکول‌های آمونیاک خشک (NH3) همراه با یک یون اضافی هیدروژن (+H چسبیده به نیتروژن) هستند. زمانی‌که این هیدروژن اضافی بوسیله‌ی یون دیگری همچون هیدروکسیل (-OH) برداشته‌شود، مولکول باقی‌مانده یعنی NH3 می‌تواند تبخیر شود. این مکانیسم در خاک‌هایی با pH بالا که حاوی مقادیر زیادی یون‌های -OH هستند بسیار مهم است.
مقایسه 0 انصراف