لطفا چند لحظه صبر نمائید

کنترل شیمیایی و تأثیر هورمون‌ها در خواب بذر

علاوه بر عوامل ذکر شده مؤثر در خواب بذرها؛ هورمون‌ها نیز در خواب و جوانه زنی بذر دخالت دارند.
 
توجه:
تعادل مقدار هورمون‌ها در رفع خواب نقش دارد نه مقدار مطلق آنها.
هورمون جیبرلین: GA3
هورمون جیبرلین هم در غلظت‌های مشخص باعث رفع خواب یا جوانه زنی بذر می‌شود. در یولاف وحشی غلظت زیاد جیبرلین مانع از جوانه زنی می‌شود. استفاده از تیمار جیبرلین ۱۰۰ میکرومول بر روی بذر خواب گندم نان می‌تواند جایگزین اثر پس‌رسی به مدت ۶ هفته به منظور از بین بردن خواب گردد. در رابطه با اثر هورمون آبسیزیک اسید در القاء خواب در بذر پس‌رس شده، تیمار ۱۰۰ میکرومول هیچ‌گونه تأثیری روی خواب بذر نشان نداد، اما تیمار ۲۰۰ میکرو مول باعث القاء خواب معادل چهار هفته پس‌رسی شد.
در بذر گیاهی به نام Crylas انجام عمل استراتیفیکاسیون (سرمادهی و خراش در بذر) باعث فعال سازی سیستم تولید جیبرلین یا رفع عامل بازدارنده سیستم تولید جیبرلین و در نتیجه رفع خواب در بذر می‌شود.
 


هورمون سیتوکنین:
وجود این هورمون هم در جوانه زنی یا رفع خواب نقش دارد. عواملی مثل استرتیفیکاسیون و قرار گرفتن بذر در برابر نور قرمز تولید این هورمون را افزایش می‌دهد. این هورمون در تقسیم سلولی نقش دارد.
 
اسید ابسزیک: ABA
مدارک و شواهد دقیقی دال بر وجود این هورمون در بذر گیاهان وجود ندارد. اما وجود این هورمون و ترکیباتی مثل فنول ها و لاکتون ها و اسید های چرب با زنجیره کوتاه ۱۰ کربنی و ترکیبات فرار به عنوان عامل ایجاد خواب گزارش شده‌اند.
کمبود اکسیژن می‌تواند تشکیل مواد بازدارنده رشد را تحریک کند و برعکس وجود اکسیژن و نور از طریق اکسیداسیون مواد بازدارنده رشد باعث کاهش آن و رفع خواب در بذر می‌شود.
 


هورمون اتیلن:
در برخی از بذرها مثل یولاف و توق مشاهده شده بعد از جذب آب و اکسیژن؛ تولید هورمون اتیلن افزایش می‌یابد و باعث تحریک جوانه زنی می‌شود.
در بعضی از بذرهای خواب؛ ممکن است سیستم تولید اتیلن غیر فعال باشد.
در بذور گیاهانی مثل توتون و تنباکو غلظت زیاد اتیلن مانعی از جوانه زنی یا عامل خواب است.
مقایسه 0 انصراف